Binlerce bileşik, iki kural takımı
Na₂S’nin adı “sodyum sülfür” — “disodyum sülfür” değil. Ama N₂O₃’ün adı “diazot trioksit” — “azot oksit” değil. İkisi de bileşik, ikisi de formülle yazılıyor, ama adlandırma kuralları bambaşka. Sebebi basit: biri iyonik, öteki moleküler yapıda. Bu ünitede önce hangi kural takımını kullanacağına karar etmeyi, sonra iki takımı da baştan sona öğreneceksin.
“Bileşikler, kendilerini oluşturan elementlerin sembollerini içeren kimyasal formüllerle gösterilir. Formül, bileşiği oluşturan elementlerle bu elementlerin sayıca birleşme oranı hakkında bilgi verir.”
“Organik bileşikler için adlandırma kuralları farklıdır fakat organik bileşikler dışında bilinen binlerce anorganik bileşik vardır. Bu bileşiklerin sistematik adlandırılması IUPAC tarafından belirlenen sistematik adlandırma kuralları ile yapılır.”
“İyonlar arasında oluşan iyonik yapılı bileşikler ve kovalent bağ ile oluşan moleküler yapılı bileşikler için farklı adlandırma sistematiği vardır.”
Bu üçüncü cümle ünitenin iskeletini kuruyor: önce hangi yapıda olduğuna karar ver, sonra o yapının kurallarını uygula. Bu ünitede organik bileşiklere hiç girilmiyor; onların kuralları başka.
| Ölçüt | İyonik yapılı bileşik | Moleküler yapılı bileşik |
|---|---|---|
| Bağ türü | İyonik bağ | Kovalent bağ |
| Kimlerden oluşur (eklendi) | Metal + ametal (ya da NH₄⁺ + anyon) | Ametal + ametal |
| Adlandırmada sayı | Dikkate alınmaz | Latince ön ek olarak yazılır |
| Romen rakamı | Birden fazla katyonu olan metallerde var | Yok |
| Örnek | Na₂S → sodyum sülfür | N₂O₃ → diazot trioksit |
Bütün çözümlü örnekler burada. Bir bileşik seç: hangi yapıda olduğu belirlenir, adı parça parça kurulur ve her parçanın hangi kuraldan geldiği yazılır.
İki sistematik ayrı ayrı anlatılır ama hangisinin ne zaman kullanılacağı doğrudan söylenmez; Kontrol Noktası 2.6 bunu senden ister. Kural şu:
Bileşik bir metal ile bir ametalden oluşuyorsa iyoniktir. Metalin yerini NH₄⁺ (amonyum) da alabilir — tek çok atomlu katyon odur.
MgBr₂ · Al₂S₃ · CaCO₃ · NH₄Br
Bileşik iki ametalden oluşuyorsa molekülerdir. Kovalent bağla bağlanmışlardır; ortada iyon yoktur.
CO · SO₃ · CCl₄ · N₂O₅ · SF₆ · BH₃
Kural kesindir ve buradaki bütün örneklerle birebir tutuyor. Bunun sebebini ünite 11 ve 12’de görmüştük: metal ile ametal arasında elektron aktarılır (iyonik), iki ametal arasında ortaklaşılır (kovalent).
Dokuz bileşik. Her satır için yapıyı işaretle, sonra Denetleye bas.
Dokuz soruyu tek tek dolaş; her soruda dokuz bileşikten hangilerinin cevaba girdiği kutucuklarda işaretlenir.
“İyonik bileşiklerde adlandırma yapılabilmesi için iyonik bileşiği oluşturan iyonların adları bilinmelidir.”
Tablo 2.1, 2.2 ve 2.3 aşağıda eksiksiz. Bunlar ezberlenmeyi bekleyen listeler değil, aranabilir: sembol, ad ya da yük yazıp süz.
Katyon ve anyon tablolarının tamamı tek listede. Sembol, ad, yük, tür (katyon/anyon) ve tek atomlu mu çok atomlu mu bilgisi bir arada. “çok atomlu” ya da “−2” gibi bir şey aratmayı dene.
Bu tablodaki metaller bileşiklerinde birden fazla katyon formunda bulunabilir; adlandırmada Romen rakamı gerektirirler.
Not: ders kitabında “tablodaki her elementin en yaygın yükseltgenme basamağı kırmızı renkle belirtilmiştir” yazar. Renk bilgisi elimizdeki metinde yok, bu yüzden burada hiçbir basamak “en yaygın” diye işaretlenmedi. Tek istisna gümüş: AgF = “gümüş florür” (Romen rakamsız) örneği yaygın basamağının +1 olduğunu kanıtlıyor.
Tek atomlu anyonların adı elementin adına -ür / -ir / -it eki gelerek kuruluyor: flor → florür, klor → klorür, brom → bromür, iyot → iyodür, kükürt → sülfür, azot → nitrür, karbon → karbür, hidrojen → hidrür, oksijen → oksit.
Katyonlarda böyle bir değişiklik yok: sodyum iyonu yine sodyum, kalsiyum iyonu yine kalsiyum. Tek istisna NH₄⁺ = amonyum.
“İyonik bileşiklerin adlandırılmasında bileşiği oluşturan katyon ve anyon adı sırasıyla belirtilir. Formüldeki atom sayıları adlandırmada dikkate alınmaz. Örneğin Na₂S bileşiği ‘sodyum sülfür’ olarak adlandırılır.”
Altı çizili cümle ünitenin en çok hata yaptıran kuralıdır. Na₂S’de iki sodyum var ama adında “di” yok. Neden? Çünkü iyonik bileşikte formül bağıl oranı verir; sodyumun +1, sülfürün −2 yükü zaten kaçar tane gerektiğini belirler. Sayıyı yazmak gereksiz tekrar olurdu.
| Formül | Katyon | Anyon | Sistematik ad |
|---|---|---|---|
| NaCl | Na⁺ sodyum | Cl⁻ klorür | Sodyum klorür |
| Na₂S | Na⁺ sodyum | S²⁻ sülfür | Sodyum sülfür |
| Al₂S₃ | Al³⁺ alüminyum | S²⁻ sülfür | Alüminyum sülfür |
| MgBr₂ | Mg²⁺ magnezyum | Br⁻ bromür | Magnezyum bromür |
| MgCl₂ | Mg²⁺ magnezyum | Cl⁻ klorür | Magnezyum klorür |
Beş örneğin beşinde de ad iki kelime: katyonun adı + anyonun adı. Formüldeki 2 ve 3 alt indisleri adda hiç görünmüyor.
Kural şöyle: “İyonik bileşiklerin yapısında NH₄⁺ (amonyum), CO₃²⁻ (karbonat), NO₃⁻ (nitrat), SO₄²⁻ (sülfat) ve PO₄³⁻ (fosfat) gibi birden fazla çeşit atom içeren poliatomik iyonlar da bulunabilir ancak bu durum sistematik adlandırma kuralını değiştirmez.”
CaCO₃
Ca²⁺ (kalsiyum) + CO₃²⁻ (karbonat) → kalsiyum karbonat
Mg(NO₃)₂
Mg²⁺ (magnezyum) + NO₃⁻ (nitrat) → magnezyum nitrat
(NH₄)₂SO₄
NH₄⁺ (amonyum) + SO₄²⁻ (sülfat) → amonyum sülfat
K₃PO₄
K⁺ (potasyum) + PO₄³⁻ (fosfat) → potasyum fosfat
Parantezler ve alt indisler adda hiç görünmüyor. (NH₄)₂SO₄’ün adı “diamonyum sülfat” değil, sadece amonyum sülfat.
“Birden fazla katyon oluşturma olasılığına sahip metal içeren bileşiklerde metal iyonunun bileşikteki yükseltgenme basamağı Romen rakamıyla belirtilir. Örneğin FeCl₃ bileşiği ‘demir(III) klorür’ olarak adlandırılır ve ‘demir üç klorür’ şeklinde okunur.”
Gümüş istisnası: “Gümüş (Ag) elementinin adlandırılmasında ise yaygın yükseltgenme basamağı Romen rakamıyla verilmez. Örneğin AgF bileşiği ‘gümüş florür’, AgF₂ bileşiği ise ‘gümüş(II) florür’ şeklinde adlandırılır.”
Dikkat: Romen rakamı metalin yüküdür, formüldeki sayı değildir. FeCl₃’te “III” demirin yükü olan +3’ü gösteriyor; klorun üç tane olmasıyla ilgisi dolaylı (üç Cl⁻, +3’ü dengeliyor).
Bir bileşik seç: anyonun yükünden yola çıkılıp metalin yükseltgenme basamağı geri hesaplanır ve Romen rakamı yerine konur. Toplam yükün sıfır olması gerektiğini ünite 11’den biliyoruz. (Bu adım adım hesap ders kitabında yazılı değil; her örnekte kullanılan yol budur.)
CuO → bakır(II) oksit
O²⁻ bir tane, yükü −2. Toplam sıfır olacaksa bakır +2 olmalı.
Cu₂O → bakır(I) oksit
Yine bir O²⁻ ama iki bakır var. −2’yi iki bakır paylaşınca her biri +1 olur.
CuF₂ → bakır(II) florür
İki F⁻, toplam −2. Bakır +2.
CuBr → bakır(I) bromür
Bir Br⁻, toplam −1. Bakır +1.
Aynı yolla çözülen öteki bileşikler: FeCl₂ → demir(II) klorür, FeCl₃ → demir(III) klorür, CuBr₂ → bakır(II) bromür, FeO → demir(II) oksit. (Ders kitabı yalnız FeCl₃’ün adını veriyor, ötekileri senden istiyor; buradaki cevaplar aynı kuralla çıkarıldı.)
Tablo 2.1’deki katyonların hepsinin tek bir yükü var: Na⁺, K⁺, Mg²⁺, Ca²⁺, Al³⁺, Zn²⁺… Bu metallerde Romen rakamı yazılmaz, çünkü karışıklık ihtimali yoktur. Al₂S₃’ün adı “alüminyum(III) sülfür” değil, sadece “alüminyum sülfür”dür.
Romen rakamı yalnızca Tablo 2.3’teki metaller için gerekir: Cr, Mn, Cu, Pb, Sn, Fe, Co ve Ag. Ag ise ayrıca istisna — yaygın basamağında Romen rakamı almaz.
“Moleküler yapıdaki bileşiklerin adlandırılabilmesi için Latince rakamların bilinmesi gerekir. Bileşik formüllerinde genellikle elektronegatifliği az olan element öne yazılır. Adlandırmada bu elementin sağ altında yazan sayı, elementin adına Latince ön ek olarak yazılır. Daha sonra elektronegatif elementin sağ altında yazan sayı, anyon formundaki adına Latince ön ek olarak kullanılır ve adlandırma tamamlanır.”
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| mono | di | tri | tetra | penta | hekza | hepta | okta |
“CO bileşiği için sistematik adlandırma ‘karbon monoksit’ şeklinde yapılır. Bu örnekte karbonda olduğu gibi ilk element için ‘mono’ ön eki basitlik amacı ile kullanılmaz. İkinci ametaller için ‘mono’ ön eki kullanılmalıdır.”
Yani CO = “monokarbon monoksit” değil,
karbon monoksit. Baştaki mono düşer, sondaki kalır.
“Ayrıca oksit adına ‘mono-’, ‘tetra-’ ya da ‘penta-’ ön eki getirildiğinde ekteki son sesli harf düşer; monoksit, tetroksit ve pentaoksit şeklinde adlandırma yapılır.”
mono + oksit → monoksit · tetra + oksit → tetroksit · penta + oksit → pentaoksit.
Moleküler bileşik örnekleri. Bir bileşik seç: formül parçalanır, hangi ön ekin nereden geldiği ve hangi kuralın (mono düşmesi, sesli düşmesi) uygulandığı adım adım gösterilir.
Etkinlik-2.12 formüllerdeki sıranın rastgele olmadığını gösteriyor: elektronegatifliği az olan element öne yazılır.
| Bileşik | Elektronegatiflik değerleri | Öne yazılan |
|---|---|---|
| N₂O₃ | N: 3,04 · O: 3,44 | N (daha az) |
| SO₃ | S: 2,58 · O: 3,44 | S |
| CO | C: 2,55 · O: 3,44 | C |
| CCl₄ | C: 2,55 · Cl: 3,16 | C |
| H₂S | H: 2,20 · S: 2,58 | H |
Soru bu kuralla çözülüyor: doğru yazılmış formüller NCl₃ (N 3,04 < Cl 3,16), CS₂ (C 2,55 < S 2,58) ve PCl₃ (P 2,19 < Cl 3,16). Cl₃N, S₂C ve Cl₃P yanlış yazılmıştır.
Şu soruyu düşün: “SO₃ ve CS₂ bileşiklerinin adlandırılmasında S elementi için kullanılan adlandırma farkını belirleyiniz.”
Cevap kuralda saklı: adlandırmada ikinci element anyon formundaki adıyla yazılır.
Aynı element, iki ayrı ad. Yeri belirliyor.
“Bazı bileşiklerin sistematik adları, geleneksel adlarının çok yaygınlaşması nedeniyle kullanılmaz.”
H₂O
Geleneksel ad: su
Sistematik ad: dihidrojen
monoksit
NH₃
Geleneksel ad: amonyak
Sistematik ad: trihidrojen
mononitrür
Kenar soru: “Amonyak bileşiğinin formülü NH₃ olmasına rağmen sistematik adlandırması trihidrojen mononitrürdür. Sistematik adlandırma ve formül arasındaki uyumsuzluğun nedeni ne olabilir?”
Cevap kuralda: formülde elektronegatifliği az olan element öne yazılır (H 2,20 < N 3,04), yani formül NH₃ değil aslında H₃N olmalıydı. Ama “amonyak” adı o kadar yerleşmiş ki hem formülü hem adı geleneksel hâliyle kullanılmaya devam ediyor.
Bu ünitede geçen bütün bileşikler: formülü, yapısı, sistematik adı ve hangi kurallarla kurulduğu. Formül, ad, “iyonik”, “Romen” gibi bir şey aratabilirsin.
Bir formül ya da bir kural veriliyor; doğru cevabı seç. Sorular ve şıklar her turda karışır.
Tarsia yapbozunun yaptığı iş: formülü doğru adla eşleştir. Düğmelerle formülü seç, ok doğru ada gitsin.
Kutunun arkasında “sodyum florür” yazar. Artık bunun ne demek olduğunu çözebiliyorsun: Na⁺ (sodyum) + F⁻ (florür) → NaF, iyonik bir bileşik. Sayı yok, Romen rakamı yok — çünkü sodyumun tek bir yükü var.
“Sodyum bikarbonat” — Na⁺ + HCO₃⁻. Bikarbonat, Tablo 2.2’deki çok atomlu anyonlardan biri. Formülü NaHCO₃. Poliatomik iyon adlandırma kuralını değiştirmiyor: katyon adı + anyon adı.
Sirkedeki asidin iyonu CH₃COO⁻ = asetat — Tablo 2.2’deki en uzun formüllü anyon. Sodyum tuzu sodyum asetat olur; ısıtınca kristalleşen “sıcak buz” deneylerinin maddesi budur.
Karbon monoksit — mono kuralının ana örneği. Baştaki karbonda “mono” yok, sondaki oksitte var; oksit + mono birleşince sesli düşüyor ve monoksit oluyor. Kokusuz ve renksiz olduğu için tehlikeli; bu yüzden evlerde CO dedektörü kullanılır.
Örnek: (NH₄)₂SO₄. İki çok atomlu iyon bir arada — NH₄⁺ (listedeki tek çok atomlu katyon) ve SO₄²⁻. Formülde parantez ve indis var ama adda hiç görünmüyor.
AgBr’nin adı “gümüş bromür”, “gümüş(I) bromür” değil. Sebebi gümüş istisnası: yaygın yükseltgenme basamağında Romen rakamı yazılmıyor. Ama AgF₂ olsaydı gümüş(II) florür derdik.
Pasın ana maddesi demir oksitlerdir. Demir iki katyon oluşturabildiği için adı eksik bırakılamaz: FeO = demir(II) oksit, Fe₂O₃ = demir(III) oksit. Yalnızca “demir oksit” demek hangisinden söz ettiğini belirsiz bırakır.
Bazı mide ilaçlarında kalsiyum karbonat (CaCO₃) geçer — poliatomik örneklerden. Aynı madde tebeşirin, mermerin ve deniz kabuklarının da ana bileşeni. Ca²⁺ + CO₃²⁻, oran 1:1.
Tek soru: bileşikte metal var mı? Varsa (ya da NH₄⁺ varsa) iyonik kuralları — sayı yazma, gerekirse Romen rakamı koy. Yoksa (iki ametal) moleküler kuralları — Latince ön ek yaz, baştaki mono’yu düşür, oksitte sesliyi düşür. Bu tek soru bütün ünitenin anahtarı.
47 soruluk test · formülün anlamı, iyonik ve moleküler adlandırma kuralları, iyon tabloları, Romen rakamı, Latince ön ekler ve geleneksel adlar
Formül, bileşiği oluşturan elementlerle bu elementlerin sayıca birleşme oranı
hakkında bilgi verir.
Sistematik adlandırma IUPAC tarafından belirlenir. Organik bileşiklerin
kuralları farklıdır, bu ünitenin dışında.
İyonik yapılı ve moleküler yapılı bileşikler için ayrı sistematik
vardır.
Ayrım (eklendi): metal + ametal (ya da NH₄⁺) → iyonik · ametal + ametal → moleküler.
Katyon adı + anyon adı sırasıyla.
Formüldeki atom sayıları adlandırmada DİKKATE ALINMAZ.
Na₂S → sodyum sülfür · Al₂S₃ → alüminyum sülfür ·
MgBr₂ → magnezyum bromür · MgCl₂ → magnezyum klorür.
Poliatomik iyonlar kuralı değiştirmez: CaCO₃ → kalsiyum karbonat ·
Mg(NO₃)₂ → magnezyum nitrat · (NH₄)₂SO₄ → amonyum sülfat · K₃PO₄ → potasyum fosfat.
Birden fazla katyon oluşturabilen metal içeren bileşiklerde metalin yükseltgenme
basamağı Romen rakamıyla belirtilir.
FeCl₃ → demir(III) klorür, “demir üç klorür” diye okunur.
CuO → bakır(II) oksit · Cu₂O → bakır(I) oksit ·
CuF₂ → bakır(II) florür · CuBr → bakır(I) bromür.
Gümüş istisnası: yaygın basamakta Romen rakamı yazılmaz — AgF = gümüş florür,
AgF₂ = gümüş(II) florür.
Tablo 2.3’teki metaller: Cr (+2/+3/+6) · Mn (+2/+4/+7) · Cu (+1/+2) · Pb (+2/+4) ·
Sn (+2/+4) · Fe (+2/+3) · Co (+2/+3) · Ag (+1/+2).
Formülde elektronegatifliği az olan element öne yazılır.
İlk elementin alt indisi Latince ön ek olarak adına, ikincisininki anyon
formundaki adına ön ek olarak yazılır.
Mono kuralı: ilk element için “mono” kullanılmaz; ikinci ametal için
kullanılmalıdır.
Sesli düşmesi: oksit adına mono-, tetra- ya da penta- gelince ekin son seslisi
düşer → monoksit, tetroksit, pentaoksit.
N₂O₃ → diazot trioksit · SO₃ → kükürt trioksit · CS₂ → karbon
disülfür · CCl₄ → karbon tetraklorür · N₂O → diazot monoksit ·
CO → karbon monoksit · N₂O₅ → diazot pentaoksit.
1 mono · 2 di · 3 tri · 4 tetra · 5 penta ·
6 hekza · 7 hepta · 8 okta.
Not: Romen rakamı ile Latince ön ek ayrı şeylerdir. Romen rakamı yükü
gösterir ve yalnız iyonik bileşiklerde kullanılır; Latince ön ek atom sayısını
gösterir ve yalnız moleküler bileşiklerde kullanılır.
“Bazı bileşiklerin sistematik adları, geleneksel adlarının çok yaygınlaşması nedeniyle
kullanılmaz.”
H₂O → su (sistematik: dihidrojen monoksit)
NH₃ → amonyak (sistematik: trihidrojen mononitrür)
NH₃’ün formülü de kurala uymaz: H (2,20) < N (3,04) olduğu için formül H₃N olmalıydı;
geleneksel yazım yerleşmiş durumda.
Tek atomlu anyonlar element adına ek alır: F⁻ florür · Cl⁻ klorür ·
Br⁻ bromür · I⁻ iyodür · S²⁻ sülfür · N³⁻ nitrür ·
C⁴⁻ karbür · H⁻ hidrür · O²⁻ oksit.
Çok atomlu anyonlar: SO₄²⁻ sülfat · NO₃⁻ nitrat · CO₃²⁻ karbonat ·
PO₄³⁻ fosfat · OH⁻ hidroksit · CN⁻ siyanür · HCO₃⁻ bikarbonat ·
CH₃COO⁻ asetat.
Katyonlar ad değiştirmez; tek istisna NH₄⁺ = amonyum.
· İyonikte sayı yazılmaz — Na₂S “disodyum sülfür” değil.
· Moleküllerde sayı yazılır — N₂O₃ sadece “azot oksit” değil.
· Romen rakamı yalnız Tablo 2.3’ün metallerinde. Al₂S₃ “alüminyum(III) sülfür”
değil.
· Romen rakamı formüldeki sayı değil, metalin yüküdür.
· Baştaki mono düşer, sondaki kalır: CO = karbon monoksit.
· Aynı element yerine göre iki ad alır: SO₃ kükürt trioksit, CS₂ karbon
disülfür.
· Su ve amonyak sistematik adlarıyla anılmaz.