Aldehitler ve ketonlar
Karbonla oksijeni ikili bağla bağla: karşına karbonil grubu çıkar. Bu grup zincirin ucundaysa molekül aldehit, içindeyse keton. Kapalı formülleri birebir aynı (CₙH₂ₙO), ama bu tek konum farkı birinin yükseltgenmesine öbürünün yükseltgenmemesine yol açıyor. Badem kokusu, tarçın, vanilya ve oje çıkarıcı; hepsi bu ünitede.
| Bileşik | Yapı | Karbonile bağlı olan |
|---|---|---|
| Aldehit | R–CHO | bir radikal + bir hidrojen |
| Keton | R–CO–R | iki radikal |
| Karboksilik asit | R–COOH | bir radikal + –OH |
| Ester | R–COO–R | bir radikal + –OR |
Son iki sınıf 31. ünitenin konusu; burada yalnız karbonil grubunun ne kadar geniş bir ailenin kökü olduğunu göstermek için veriliyor.
Ortada sabit duran bir karbonil grubu var: C=O, karbonda δ+, oksijende δ– işaretli, iki bağ arasındaki 120° yayı çizili ve sp² etiketi asılı. Düğmelerle karbonilin iki boş bağına ne bağlandığını değiştiriyorsun ve molekül anında dört sınıftan birine dönüşüyor: H + R → aldehit, R + R → keton, OH + R → karboksilik asit, OR + R → ester. Bağlanan grup yerine otururken canvas “açil grubu” kısmını (karbonil + bir alkil) ayrı bir renkle çerçeveliyor, böylece açil ile karbonilin farkı görünüyor. Alt satır her seferinde genel formülü yazıyor; aldehit ve ketonun aynı genel formülü (CₙH₂ₙO) paylaştığı yan yana geldiğinde fark ediliyor.
| Bileşik | Okunuşu |
|---|---|
| H–CHO | Metanal (formaldehit) |
| CH₃–CHO | Etanal (asetaldehit) |
| CH₃–CH₂–CHO | Propanal |
| CH₃–CHBr–CHO | 2-Bromo propanal |
| CH₃–CHCl–CH₂–CHO | 3-Kloro bütanal |
| (CH₃)CH–CH(CH₃)–CHO | 2,3-Dimetil bütanal |
| C₆H₅–CHO | Fenil metanal (benzaldehit) |
| C₆H₁₁–CHO | Siklohekzil metanal |
| (CH₃)C(OH)–CHO | 2-Hidroksi-2-metil propanal |
Kaydırak zincirin karbon sayısını değiştiriyor, düğmeler bağlı grup ekliyor. Canvas her seferinde karbonil grubunu uca yerleştirip o karbonu 1 numara yapıyor — numaralar oradan başlıyor, çünkü kural bu: karbonil grubunun bulunduğu karbon atomunun numarası 1 olacak şekilde numaralandırılır. Ters yönden sayma denemesi kırmızıyla gösterilip iptal ediliyor: karbonil zaten uçta olduğu için tek bir doğru yön var. Alt satır adı parça parça kuruyor: bağlı grubun numarası + adı, sonra alkanın adı, sonra -al eki. Bir kutucuk “karbonilin önceliği” kuralını gösteriyor: molekülde hem –OH hem karbonil varken numaralamayı karbonil belirliyor, adı da 2-hidroksi… propanal oluyor — alkolün adı ek olarak öne yazılıyor ama zincirin eki -al kalıyor.
İki sahne var. Kaynama noktası sahnesinde aynı karbon sayılı alkol ile aldehit yan yana duruyor; alkolün molekülleri arasında kesikli hidrojen bağları çiziliyor, aldehitin molekülleri arasında hiç çizilmiyor (karbonil bileşikleri hidrojen bağı içermez) ve çubuklar aldehit daha düşük sonucunu veriyor. Suda çözünme sahnesinde ise aldehitin oksijenine suyun hidrojenleri uzanıyor ve hidrojen bağı kuruluyor — çünkü şu geçerli: kendi molekülleri arasında hidrojen bağı oluşturmadıkları hâlde suyla hidrojen bağı oluşturabilir. Kaydırak molekül kütlesini büyüttükçe suda çözünen tanecik sayısı azalıyor: molekül kütleleri arttıkça sudaki çözünürlükleri azalır. Çubuklar şematiktir.
Tollens denklemi dökümde ürün tarafında +3NH gibi kopuk bir parça taşıyor; aynı satırın okunabilen kısmı (girenler, gümüş aynası ve karboksilik asit) ile atom ve yük denkliğinden yukarıdaki biçimde kurulmuştur. Fehling denklemi dökümde okunaklıdır ve birebir alınmıştır.
Ortada bir karbonil bileşiği duruyor; üstteki düğmeyle aldehit ya da keton seçiyorsun, alttaki düğmeyle yükseltgen [O] ya da indirgen [H] uyguluyorsun. Dört durumun dördü de farklı sonuç veriyor ve canvas her birinde karbonil karbonuna bağlı hidrojen olup olmadığını önce büyütüp gösteriyor: 1) Aldehit + [O] → o hidrojenin yerine –OH geçiyor, ürün karboksilik asit. 2) Aldehit + [H] → ikili bağ açılıyor, ürün primer alkol. 3) Keton + [H] → yine ikili bağ açılıyor ama iki yanda da alkil olduğu için ürün sekonder alkol. 4) Keton + [O] → yükseltgen molekülün üstüne gelip hiçbir şey yapamıyor, kırmızı çarpı çıkıyor ve alt satır sebebi yazıyor: ketonlarda karbonil karbonuna bağlı hidrojen bulunmadığından özel koşullar sağlanmadığı sürece yükseltgenemez. Bu tek fark, sınavda aldehit-keton ayrımının en çok sorulan yeri.
İki deney tüpü yan yana. Sol tüpte Tollens ayıracı (amonyaklı gümüş nitrat çözeltisi), sağ tüpte Fehling ayıracı (CuSO₄ + sodyum potasyum tartarat + NaOH). Düğmeyle tüplere ne ekleyeceğini seçiyorsun. Asetaldehit eklediğinde sol tüpün iç yüzeyi yavaş yavaş gümüş rengine dönüyor — işte gümüş aynası bu — ve sağ tüpün dibinde kızıl kahve Cu₂O çökeleği birikiyor. Aseton eklediğinde iki tüpte de hiçbir şey olmuyor ve altta DİKKAT uyarısı beliriyor: ketonlar Fehling ve Tollens çözeltilerine etki etmezler. Üçüncü düğme 26. üniteyle bağ kuruyor: asetilen eklendiğinde de çökelek oluşuyor ama bu kez ürün metal asetilenür tuzu; yani bu iki ayıraç yalnız aldehiti değil, uç alkinleri de yakalıyor. Denklemler tüplerin altında canlı yazılıyor.
FORMALDEHİT
ASETALDEHİT
BENZALDEHİT
SİNNAMALDEHİT VE VANİLİN
Ders kitabı bu maddeyi “Ketonların en basiti üyesi üç karbonludur” biçiminde dizmiş; sayfada en basit üyesi olarak yazılmıştır.
Ketonların IUPAC adları tabloda verilir (propanon, bütanon, 2-pentanon, 3-pentanon, 3-metil-2-pentanon, 5,5-dimetil-3-hekzanon) ama kuralı ayrı bir cümleyle yazmıyor. Bu adların hepsi tek kuralı izliyor: alkanın adının sonuna -on eki getirilir ve karbonilin bulunduğu karbonun numarası önüne yazılır. Sayfada bu kural, tablodaki adlardan çıkarıldığı belirtilerek kullanılmıştır.
| Bileşik | Okunuşu |
|---|---|
| CH₃–CO–CH₃ | Dimetil keton (propanon, aseton) |
| CH₃–CH₂–CO–CH₃ | Etil metil keton (bütanon) |
| CH₃–CO–CH₂–CH₂–CH₃ | 2-Pentanon |
| CH₃–CH₂–CO–CH₂–CH₃ | 3-Pentanon |
| CH₃–CO–CH(CH₃)–CH₂–CH₃ | 3-Metil-2-pentanon |
| CH₃CH₂–CO–CH₂–C(CH₃)₂–CH₃ | 5,5-Dimetil-3-hekzanon |
| C₆H₅–CO–C₆H₅ | Difenil keton |
| C₆H₁₁–CO–C₆H₁₁ | Disiklohekzil keton |
Kaydırak karbon sayısını 1’den 5’e taşıyor; üstte o karbon sayısının ortak formülü (CH₂O, C₂H₄O, C₃H₆O, C₄H₈O, C₅H₁₀O) yazıyor. Solda aldehit, sağda aynı formüle sahip keton çiziliyor ve karbonil grubu her ikisinde de kırmızı halkayla işaretleniyor: solda zincirin ucunda, sağda içinde. n = 1 ve n = 2’de sağ taraf boş kalıyor ve kutu şunu yazıyor: “ilk iki aldehitin izomeri olan bir keton yoktur” — çünkü ketonda karbonilin iki yanında da alkil gerekir, bu da en az üç karbon ister. n = 3’ten itibaren iki taraf da dolu. Alt şerit tersini de söylüyor: her ketonun aldehit olan bir izomeri vardır, ama her aldehitin keton izomeri yoktur — ilişki tek yönlü.
Karbonilin iki yanındaki alkilleri ayrı ayrı seçiyorsun. Aynıysa canvas aralarına yeşil eşittir koyup SİMETRİK (BASİT) KETON diyor ve adı “dialkil + keton” kalıbıyla kuruyor (dimetil keton). Farklıysa turuncu eşit değil işareti çıkıyor, rozet ASİMETRİK (KARIŞIK) KETON oluyor ve ad “alkil + alkil + keton” kalıbına geçiyor (etil metil keton). Altta aynı molekülün IUPAC adı da yazılıyor, böylece “aseton = propanon = dimetil keton” üçlüsünün aynı maddeyi anlattığı görünüyor.
DİKKAT: Ketonlar Fehling ve Tollens çözeltilerine etki etmezler.
Ölçüt seçiyorsun, canvas iki sınıfın karşılığını yan yana koyuyor ve altta bir rozet basıyor: “bu ölçütte AYNI” ya da “bu ölçütte FARKLI”. Genel formül, polarlık, kendi molekülleri arasında hidrojen bağı, suyla hidrojen bağı, doymamışlık, alkole göre kaynama noktası ve homolog sıra ölçütlerinde rozet AYNI çıkıyor — yani bu iki sınıf birbirine çok benziyor. Yalnız üç ölçütte FARKLI oluyor: karbonilin yeri (uçta ↔ içinde), karbonil karbonuna bağlı hidrojen (var ↔ yok) ve yükseltgenme (yükseltgenir ↔ yükseltgenemez). Bunları arka arkaya gezmek, sınavda hangi ölçütün ayırıcı olduğunu net gösteriyor: ayrım tek bir hidrojende düğümleniyor.
Altı karbonil bileşiği: formaldehit, asetaldehit, benzaldehit, sinnamaldehit, vanilin, aseton. Canvas her biri için yapıyı çiziyor — benzaldehitte benzen halkasının bir köşesinde –CHO, asetonda zincirin ortasında C=O — ve yanındaki kart hâlini, ayırt edici özelliğini ve kullanım alanını yazıyor. Alt şeritte “Tollens/Fehling ile çökelek verir mi?” rozeti duruyor: beş aldehitte evet, asetonda hayır. Formaldehit seçildiğinde ayrıca %40’lık çözeltisinin adı formalin olarak kutuya yazılıyor; benzaldehit seçildiğinde bademin yapısında bulunduğu, sinnamaldehitte tarçın, vanilinde vanilya etiketi çıkıyor.
Aldehit ile ketonun genel formülü aynı (CₙH₂ₙO), ikisi de polar, ikisi de suda iyi çözünür, ikisi de kendi molekülleri arasında hidrojen bağı kurmaz, ikisi de aynı karbon sayılı alkolden düşük sıcaklıkta kaynar. Bütün ayrım karbonil karbonunun üzerinde bir hidrojen olup olmadığında: aldehitte vardır, bu yüzden yükseltgenip karboksilik asit verir ve Tollens ile gümüş aynası, Fehling ile kızıl kahve çökelek oluşturur. Ketonda yoktur, bu yüzden özel koşullar sağlanmadığı sürece yükseltgenemez ve iki ayıraca da etki etmez. İndirgenmede ise ikisi de tepkime verir; fark ürünün sınıfında: aldehitten primer alkol, ketondan sekonder alkol çıkar.
Tarçının o kokusunu veren molekülün adı sinnamaldehit ve doğrudan “tarçında bulunan bir aldehit” diye tanıtılır. Aldehitlerin kendilerine has kokuları vardır — badem, tarçın, vanilya listesi buradan geliyor.
Vanilyanın kokusu vanilin adlı aldehitten geliyor. Rafta “vanilin” yazan poşet, aslında bu ünitenin molekülünün adını taşıyor.
Benzaldehit bademin yapısında bulunur ve asetaldehitle birlikte aroma verici olarak kullanılır. Aynı zamanda aromatik yapılı aldehitlerin ilk üyesidir: benzen halkasına bağlı bir –CHO.
Şişenin içi aseton: ketonların ilk üyesi. Oje, yağ, mum, kauçuk, plastik, vernik gibi maddeler için iyi bir çözücüdür ve uçucudur, bu yüzden pamuk çabuk kurur.
Kavanozdaki örnekleri bozulmadan tutan sıvı formalin: formaldehitin %40’lık çözeltisi. Tıpta dokuların uzun süre bozulmadan saklanması için kullanılır.
İçindekiler listesinde formaldehit türevi görebilirsin: mikrop öldürücü olduğundan dezenfektan, sıvı sabun ve şampuanlarda kullanılır.
Aseton kanda eser miktarda bulunur ama diyabet hastalarının idrarında fazlaca bulunur. Yani bu molekül bir tahlil sonucunda da karşına çıkabiliyor.
Elinde iki renksiz sıvı var: biri aldehit biri keton. Tollens ayıracı damlat — gümüş aynası oluşan aldehittir. Keton iki ayıraca da etki etmez.
Asetonu suya döktüğünde tek katman olur: suyla çözelti oluşturur. Sebebi, kendi molekülleri arasında hidrojen bağı kuramasa da suyla hidrojen bağı oluşturabilmesi.
55 soruluk test · karbonil ve açil grubu, aldehit ve ketonların genel formülü ve özellikleri, -al ve -on adlandırması, fonksiyonel grup izomerliği, yükseltgenme-indirgenme, Tollens ve Fehling ayıraçları, formaldehit-asetaldehit-benzaldehit-aseton
Çift bağla birbirine bağlanmış karbon ve oksijen elementlerinden oluşan, oksijenin üzerinde iki tane eşleşmemiş elektron bulunan grup. Karbon atomu sp² hibritleşmesi yapmıştır (120°).
Karbonil grubuna bir tane alkil grubu bağlanması ile oluşan grup. Karbonil ve açil grubuna farklı gruplar bağlanarak aldehit, keton, karboksilik asit ve ester elde edilir.
Karbonil grubuna bir tane hidrojen atomu ve radikal grubun bağlanması ile oluşan bileşikler (R–CHO). Genel formül CₙH₂ₙO. En basit üyesi bir karbonludur.
Karbonil grubuna iki tane radikal grubun bağlanmasıyla oluşan bileşikler (R₁COR₂). Genel formül CₙH₂ₙO. En basit üyesi üç karbonludur. R₁ = R₂ ise simetrik (basit), farklı ise asimetrik (karışık) keton.
İkisi de polar, suda iyi çözünür, homolog sıra oluşturur, doymamıştır (π bağı içerir), halkalı ve aromatik yapıda da olabilir ve kendilerine has kokuları vardır.
Karbonil bileşikleri hidrojen bağı içermez. Kendi molekülleri arasında hidrojen bağı oluşturmadıkları hâlde suyla hidrojen bağı oluşturabilir. Bu yüzden aynı karbon sayılı alkollerden daha düşük sıcaklıkta kaynarlar ama suda çözünürler.
Karbonil grubunun bulunduğu karbon atomunun numarası 1 olacak şekilde numaralandırılır. Bağlı gruplar alfabetik öncelikle okunur. Alkanın adının sonuna -al eki getirilir. Örnek: 2,3-Dimetil bütanal.
Yaygın: “Alkil + alkil + keton” veya “Dialkil + keton”. IUPAC adları tabloda -on ekiyle verilir (propanon, bütanon, 2-pentanon, 3-metil-2-pentanon). Karbonil grubunun alkol ve alkillere karşı önceliği vardır.
Aldehitler ile aynı karbon sayılı ketonlar birbirinin fonksiyonel grup izomeridir. İlk iki aldehitin izomeri olan bir keton yoktur; buna karşılık her ketonun aldehit olan bir izomeri vardır. İlk izomer 3 karbonda: propanal ↔ aseton (C₃H₆O).
Aldehitlerde karbonil grubuna bağlı bir hidrojen bulunduğundan yükseltgenebilir ve karboksilik asit verir. Formaldehit iki kez yükseltgenerek karbonik aside (H₂CO₃) dönüşür. KMnO₄ ve K₂Cr₂O₇ yaygın yükseltgenlerdir.
Tollens ayıracı: amonyaklı gümüş nitrat çözeltisidir → gümüş aynası. Fehling ayıracı: CuSO₄ ve sodyum potasyum tartarat (NaKC₄H₄O₆) içeren çözeltiye NaOH eklenmesiyle elde edilir → kızıl kahve Cu₂O.
Ketonlarda karbonil karbonuna bağlı hidrojen bulunmadığından özel koşullar sağlanmadığı sürece yükseltgenemez. DİKKAT: Ketonlar Fehling ve Tollens çözeltilerine etki etmezler.
İndirgenme tepkimesi gerçekleşirken karbonil grubuna hidrojen katılır. Aldehitler indirgenerek primer alkol, ketonlar indirgenerek sekonder alkol oluşturur. LiAlH₄ ve NaBH₄ yaygın indirgenlerdir. [O] yükseltgenme, [H] indirgenme gösterimidir.
Aldehitlerin ilk üyesidir. Suda iyi çözünür. Oda şartlarında gaz hâlindedir. Renksizdir. Mikrop öldürücü olduğundan dezenfektan, sıvı sabun ve şampuanlarda kullanılır. %40’lık çözeltisi olan formalin, tıpta dokuların saklanması için kullanılır.
Kaynama noktası 21 °C olan renksiz, keskin kokulu ve zehirli bir sıvıdır. Suda her oranda çözünür. Yapay kauçuk eldesinde ve gıdalarda doğala özdeş aroma verici olarak kullanılır.
Benzaldehit aromatik yapılı aldehitlerin ilk üyesidir, bademin yapısında bulunur, kozmetik ve boyar madde endüstrisinde başlangıç maddesidir. Sinnamaldehit tarçında, vanilin vanilyada bulunur.
Ketonların ilk üyesidir. Suyla çözelti oluşturan kendine has kokusu olan bir sıvıdır. Uçucudur. Kanda eser miktarda, diyabet hastalarının idrarında fazlaca bulunur. Oje, yağ, mum, kauçuk, plastik, vernik gibi maddeler için iyi bir çözücüdür.