Alkenler ve alkinler
Alkanlarda bütün bağlar tekliydi ve molekül doymuştu; az tepkime veriyordu. Bu ünitede zincire önce bir ikili bağ, sonra bir üçlü bağ koyuyoruz. Tek bir değişiklik moleküle yeni bir geometri (düzlem üçgen, sonra doğrusal), yeni bir izomerlik türü (cis-trans) ve yepyeni tepkimeler (katılma, polimerleşme) kazandırıyor. Poşet, PVC boru, teflon tava ve kaynak makinesinin alevi hep bu iki aileden çıkıyor.
İkili bağ “en az bir π bağı” diye tanımlanır. Bir ikili bağın 1 sigma + 1 pi bağından oluştuğu 23. ünitede kurulmuştu; sayfada bu ayrıştırma kullanılıyor.
Kaydırak karbon sayısını 2’den 8’e taşıyor. Canvas zinciri gerçekten uzatıyor, ikili bağı çift çizgiyle çiziyor ve her karbonun üstündeki hidrojen sayısını tek tek sayarak formülü canlı yazıyor: C₂H₄ → C₃H₆ → C₄H₈… Sağdaki çubuk kaynama noktası eğilimini gösteriyor — karbon sayısı arttıkça çubuk uzuyor, altında “London kuvvetleri arttı” yazıyor. Kutucuğu işaretlersen aynı zincirin alkan hâli soluk renkte üstüne biniyor: aynı karbon sayısında alkende iki hidrojen eksik olduğu tek bakışta görünüyor. Çubuk şematiktir; sayısal kaynama noktası değil, yalnız yön gösterilir.
Alkenlerin bir hidrojen eksik şekline “alkenil” denir.
| Yapı | Adı |
|---|---|
| CH₂=CH– | Etenil (vinil) |
| CH₃–CH=CH– | 1-Propenil |
| CH₂=CH–CH₂– | 2-Propenil (Allil) |
Örnek: 2-Bromo-3-metil-2-büten.
Dört molekül var; her biri için adlandırma üç adımda ilerliyor. 1. adım en uzun zinciri seçiyor. 2. adımda numaralandırma iki yönden birden deneniyor: soldan sayınca çift bağ hangi numaraya, sağdan sayınca hangi numaraya düşüyor — küçük olan yeşile, büyük olan kırmızıya dönüyor ve “çift bağın yakın olduğu uçtan başlanır” kuralı gözle görülüyor. 3. adım bağlı grupları alfabetik sırayla okuyup adı kuruyor. Aynı molekülü yanlış yönden numaralandırdığında adın nasıl değiştiğini de yazıyor (1-büten ↔ yanlış yönden 3-büten).
DİKKAT: Trans izomerler cis izomerlere göre daha kararlıdır.
Soldaki ve sağdaki karbona bağlı grupları tek tek sen seçiyorsun. Canvas ikili bağı yatay çizip dört grubu yerine oturtuyor ve bağ ekseni etrafında döndürme denemesi yapıyor: ok döner, moleküle çarpar ve kırmızı bir kilit çıkar — “ikili bağ dönmeyi engeller”. Sonra karar veriliyor: aynı gruplar düzlemin aynı tarafındaysa CIS, farklı tarafındaysa TRANS rozeti basılıyor. Bir karbona aynı iki grup bağladığında (örneğin sol karbona iki kez Cl) canvas dönmeyi bırakıp “CIS-TRANS İZOMERİ YOK” yazıyor — çünkü molekül kendi kendinin aynısı oluyor. Kutucuk 1,2-dikloro eteni yüklüyor: cis polar, KN = 60 °C; trans apolar, KN = 47 °C.
Sayılar bellidir (cis 60 °C, trans 47 °C) ama sebebi ayrıca yazılmaz. Cis yapıda iki klor aynı tarafta olduğu için bağ kutupluluklarının vektörel toplamı sıfırlanmıyor, molekül polar oluyor ve moleküller arasında dipol-dipol çekimi kuruluyor. Trans yapıda iki klor karşılıklı olduğundan kutupluluklar birbirini götürüyor, molekül apolar kalıyor ve yalnız London çekimi bulunuyor. Daha kuvvetli çekim = daha yüksek kaynama noktası. Trans’ın daha kararlı olmasının sebebi de aynı geometriden: gruplar birbirinden uzakta, birbirini daha az itiyorlar.
CₙH₂ₙ + (3n/2) O₂ → n CO₂ + n H₂O
Ders kitabının yanma denklemi dökümde (CH n On CO nH Oı sınn 22 22 3 2) çökmüş durumda. Denklem, alkenin genel formülü CₙH₂ₙ üzerinden yeniden kuruldu: n karbon n CO₂, 2n hidrojen n H₂O verir, oksijen denkliği de (3n/2) O₂ getirir. Ünite 25’teki alkan yanma denkleminin ((3n+1)/2 O₂) aynı mantığıdır.
a. Apolar reaktiflerin katılması: Çift bağ karbonlarına katılır ve bağ sayısı teke iner.
b. Polar reaktiflerin katılması: Katılma Markovnikov Kuralı’na göre yapılır. Polar reaktifin pozitif (+) ucu asimetrik alkende çift bağı taşıyan karbonlardan hidrojence zengin olana bağlanır. Negatif (–) grup hidrojence fakir karbona bağlanıp bağ sayısı teke iner. Alken simetrik ise kurala gerek kalmaz.
Ders kitabında bu ürünün etiketi “Malkovnikov katılma ürünü” diye dizilmiş; doğrusu Markovnikov’dur ve sayfada böyle yazılmıştır.
Üstte alkeni (simetrik eten ya da asimetrik propen), altta katılacak maddeyi (H₂ · Br₂ · HCl · H₂O) seçiyorsun. Canvas önce iki karbondaki hidrojenleri sayıp ekrana yazıyor, sonra pi bağını görünür biçimde koparıyor (çift çizginin ikincisi silinip iki uca yeni bağ çiziliyor) ve ürünü kuruyor. Asimetrik alkende hidrojence zengin karbon yeşil, fakir karbon turuncu boyanıyor; polar reaktifin (+) ucu yeşile, (–) ucu turuncuya ok çizerek gidiyor. Eten seçtiğinde iki karbonda da hidrojen sayısı eşit olduğu için kutu “SİMETRİK — kurala gerek yok” diyor. Br₂ seçildiğinde ayrıca sağdaki kap kızıl kahveden renksize dönüyor: laboratuvarda alkeni tanıma testi bu.
Çift bağın uygun koşullarda katalizör yardımıyla açılarak çok sayıda alkenin birbirine bağlanmasına polimerleşme, oluşan ürüne de polimer denir. n[H₂C=CH₂] → polietilen (PE). PVC ve Teflon da polimerleşme ürünüdür.
Kaydırak n değerini 1’den 8’e çekiyor. Solda o kadar sayıda ayrı etilen molekülü duruyor, her birinde çift çizgi görünüyor. Kaydırağı sağa aldıkça moleküller sıraya diziliyor, çift bağların ikinci çizgisi tek tek siliniyor ve boşta kalan uçlar komşusuna bağlanarak tek uzun zincir oluyor. Üstteki sayaç “açılan pi bağı: n” diye sayıyor. Düğmeler monomeri değiştiriyor: etilen → polietilen (PE), vinil klorür → PVC (her ikinci karbonda Cl asılı kalıyor), tetrafloro etilen → PTFE (teflon) (dört flor birden zincire asılıyor). Zincirin sonuna parantez ve n indisi çiziliyor, yani polimerin gösterimi de öğreniliyor.
Üçlü bağın 1 sigma + 2 pi bağından oluştuğu “en az iki π bağı içerir” ifadesinden ve 23. ünitedeki orbital örtüşme kuralından çıkar; sayfada bu ayrıştırma kullanılıyor.
Üç düğme aynı iki karbonu üç farklı bağ sayısıyla çiziyor. Canvas her seferinde gerçek açıyı ölçüp yay çiziyor: tekli bağda 109,5° (sp³, dört yüzlü), ikili bağda 120° (sp², düzlem üçgen, VSEPR AX₃), üçlü bağda 180° (sp, doğrusal, VSEPR AX₂). Altındaki üç satır aynı anda güncelleniyor — hibritleşme · VSEPR gösterimi · geometri — ve sağdaki iki çubuk sigma sayısı ile pi sayısını ayrı ayrı sayıyor: tekli bağda 1σ + 0π, ikilide 1σ + 1π, üçlüde 1σ + 2π. Molekülün kendisi de değişiyor: etan bükülü, eten düzlemsel, etin (asetilen) dört atomu da tek doğru üzerinde.
Bu üçlü C₄H₆ örneğiyle verilir ve ayrıca sikloalkanların alkenlerle (C₄H₈), sikloalkenlerin alkinler ve dienlerle (C₄H₆) izomer olduğunu yazıyor.
İki kapalı formül var: C₄H₈ ve C₄H₆. Birini seçtiğinde canvas o formülü paylaşan bütün yapıları yan yana çiziyor — C₄H₈ için 1-büten, 2-büten ve siklobütan; C₄H₆ için 1-bütin (uç alkin), 2-bütin (iç alkin), 1,3-bütadien ve siklobüten. Üstte formül sabit duruyor, altta her yapının ailesi etiketle yazılıyor. Kaydırakla yapılar arasında gezerken karbon ve hidrojen sayısı sayaçları hiç değişmiyor; değişen tek şey atomların birbirine nasıl bağlandığı. İzomerliğin tanımı böyle görünür oluyor. Seçilen yapıda halka varsa “halkalı — bir halka iki hidrojen götürür” notu çıkıyor.
DİKKAT: Kararsız ve patlayıcı olduğundan yüksek basınçta sıvılaştırılmamalıdır.
Ders kitabında su katılması ürününün etiketi “Enol (Karasız)” diye dizilmiş; doğrusu kararsızdır. Aynı sayfadaki DİKKAT kutusunda da “alkillerin katılma tepkimeleri” yazıyor; cümlenin kendisi alkinleri karşılaştırdığı için sayfada alkinlerin yazılmıştır.
DİKKAT: Üçlü bağ, ikili bağdan daha kararlı olduğundan alkinlerin katılma tepkimeleri alkenlere göre daha yavaştır.
HATIRLAYALIM: ASETİLEN üçlü bağ içerir. PROPİLEN üçlü bağ içermez (propilen = propen, bir alkendir).
Altı tepkime düğmeyle geziliyor; canvas her birinde girenleri solda, ürünleri sağda çizip aradaki oka katalizörü ve koşulu yazıyor. En öğretici ikisi şunlar: H₂ katılmasında katalizörü değiştirdiğinde ürün değişiyor — Pd ile 1 mol H₂ katılıp üçlü bağ ikiliye iniyor ve eten çıkıyor, Pt ile 2 mol H₂ katılıp bağ teke iniyor ve etan çıkıyor; canvas bağ çizgilerini bu sırayla siliyor. Yer değiştirmede ise iki deney tüpü yan yana duruyor: Tollens tüpünde beyaz, Fehling tüpünde kırmızı çökelek dibe iniyor ve altta “patlayıcı metal asetilenür tuzu” uyarısı beliriyor. Halojen katılmasında sağdaki kap kızıl kahveden renksize dönüyor, 2 mol brom seçilirse renk iki kademede kayboluyor.
İkisi de alkindir, ikisinin de genel formülü CₙH₂ₙ₋₂’dir, ikisi de aynı katılma tepkimelerini verir. Ayıran tek şey üçlü bağın ucunda hidrojen olup olmadığı: R–C≡C–H uç alkindir ve bu hidrojenler asidik özellik gösterir, bu yüzden Tollens ve Fehling ile çökelek verir. R–C≡C–R iç alkindir; üçlü bağın ucunda hidrojen olmadığı için o tepkimeyi vermez. Sınav sorusunda “Tollens ile beyaz çökelek verdi” denmişse molekülün ucunda üçlü bağ vardır.
Muzu kâğıt torbaya koyup bekletince çabuk sararır. Sebebi etilen: bilindiği gibi “etilen, muz gibi meyvelerin olgunlaştırılmasında kullanılır”. Meyve kendi etilenini üretir, torba onu etrafta tutar.
Poşetin ham maddesi polietilen (PE). Binlerce etilen molekülünün pi bağı açılıp birbirine eklenmesiyle oluşuyor. Alkandan poşet yapamazsın: onda açılacak pi bağı yok.
Beyaz plastik borular PVC, yani polivinil klorür. Monomeri vinil klorür (kloro eten) ve o da asetilene HCl katılmasıyla elde ediliyor. Zincirdeki her ikinci karbonda bir Cl asılı.
Tavanın kaplaması teflon (PTFE), açık adıyla politetrafloro etilen. Yine bir polimerleşme ürünü; monomerinde dört hidrojenin yerini dört flor almış.
Trikloroeten ve tetrakloroeten (perkloroeten) yağ çözme özelliğinden dolayı kuru temizlemede yaygın kullanılır. İkisi de eten türevi.
Kaynakçının tüpündeki asetilen, çabuk alev alıp çok yüksek ısı verdiği için metal kaynağında kullanılıyor. Tüpün üstündeki uyarı boşuna değil: yüksek basınçta sıvılaştırılmaz, patlayıcıdır.
Elinde iki renksiz sıvı var, biri alkan biri alken. Üstlerine brom suyu damlat: kızıl kahve renk kaybolan alkendir. Renk kaybı, pi bağının brom katılmasıyla açıldığını gösterir.
Yağ etiketlerinde geçen “trans yağ” tam olarak bu ünitenin cis-trans izomerliğidir: zincirdeki ikili bağın iki yanındaki parçalar aynı taraftaysa cis, karşılıklıysa trans. İkisi aynı formül, farklı molekül.
Alkenler ve alkinler apolardır, suda çözünmez. Bu yüzden bulaşıkta suyla çıkmazlar; çıkarmak için yine apolar bir çözücü gerekir. “Benzeri benzerde çözer” kuralı (9. ünite) burada da işliyor.
56 soruluk test · alkenlerin genel formülü ve geometrisi, IUPAC adlandırma, cis-trans izomerliği, katılma ve Markovnikov kuralı, polimerleşme, alkinlerin özellikleri, uç ve iç alkin ayrımı, asetilen eldesi ve tepkimeleri
Yapısında en az bir ikili bağ bulunduran hidrokarbonlar. Genel formül CₙH₂ₙ, en az bir π bağı, doymamış. İlk üyesi C₂H₄ (eten, etilen).
VSEPR AX₃, karbonlar sp² hibritleşmesi yapar, düzlem üçgen geometri, bağ açısı 120°.
Apolar oldukları için suda çözünmez. Karbon sayısı arttıkça London kuvvetleri artar, kaynama noktası yükselir. Homolog seri oluşturur; düz zincirli ya da dallanmış olabilir.
Çift bağı taşıyan en uzun zincir seçilir, çift bağın yakın olduğu uçtan numaralandırılır. Gruplar okunur, çift bağ karbonlarından küçük numara yazılır, alkanın -an eki -en olur. Örnek: 2-Bromo-3-metil-2-büten.
Alkenlerin bir hidrojen eksik şekli. CH₂=CH– etenil (vinil) · CH₃–CH=CH– 1-propenil · CH₂=CH–CH₂– 2-propenil (allil).
Çift bağın yeri değişebilir (1-büten ↔ 2-büten). Üç karbonludan itibaren alkenler sikloalkanlarla izomerdir. Alkadienler (CₙH₂ₙ₋₂) alkinlerle izomerdir.
Stereoizomer: bağlanma aynı, uzaydaki yöneliş farklı. Geometrik izomeri = cis-trans; ikili bağ dönmeyi engeller. Gruplar aynı tarafta cis, farklı tarafta trans. Bir karbona aynı iki grup bağlıysa izomeri gözlenmez. Trans daha kararlıdır.
Cis: polar, KN = 60 °C. Trans: apolar, KN = 47 °C. Aynı formül, farklı kaynama noktası.
Yanma · katılma (apolar: H₂ → alkan, Br₂ → renk kaybolur; polar: HCl, H₂O → alkol) · polimerleşme. Katılmada bağ sayısı teke iner.
Polar reaktifin (+) ucu, çift bağı taşıyan karbonlardan hidrojence zengin olana bağlanır; (–) grup hidrojence fakir karbona bağlanır. Alken simetrikse kurala gerek kalmaz.
Çift bağın katalizör yardımıyla açılıp çok sayıda alkenin birbirine bağlanması; ürün polimer. n[H₂C=CH₂] → polietilen (PE). PVC ve teflon da polimerleşme ürünüdür.
En az bir üçlü bağ. Genel formül CₙH₂ₙ₋₂, en az iki π bağı, ilk üyesi iki karbonlu. Birden fazla üçlü bağ varsa polialkin.
Asetilende VSEPR AX₂, karbonlar sp hibritleşmesi yapar, doğrusal, bağ açısı 180°. Bir hidrojen eksik hâli etinil.
R–C≡C–H uç alkindir; üçlü bağın hidrojenleri asidik özellik gösterir. R–C≡C–R iç alkindir. Tollens/Fehling çökeleğini yalnız uç alkin verir.
Üçlü bağın yakın olduğu uçtan numaralandırılır, -an eki -in olur (5,5-dimetil-2-hekzin). Özel ad: alkil + alkil + asetilen (dimetil asetilen).
Aynı karbonlu alkinler, dienler ve siklo alkenler izomerlerdir. C₄H₆: 2-bütin · 1,3-bütadien · siklobüten. Ayrıca sikloalkanlar alkenlerle izomerdir (C₄H₈).
CaCO₃ → CaO + CO₂ (kireç taşı) · CaO + 3C → CaC₂ + CO (karpit) · CaC₂ + 2H₂O → C₂H₂ + Ca(OH)₂.
Pd ile 1 mol H₂ → alken, Pt ile 2 mol H₂ → alkan. Br₂ ile kızıl kahve renk kaybolur. HCl ile vinil klorür. Su katılınca asetaldehit (3+ karbonlu alkinde keton). 600 °C’de üç asetilenden benzen.
Asetilen, Tollens ve Fehling ayıraçları ile darbelere dayanıksız, patlayıcı metal asetilenür tuzlarını oluşturur. Tollens ile beyaz, Fehling ile kırmızı çökelek.
Etilen muz gibi meyvelerin olgunlaştırılmasında. Trikloroeten ve tetrakloroeten (perkloroeten) yağ çözdüğü için kuru temizlemede. Asetilen metallerin kaynak işlerinde.